LOGOTEXNHS

Σιωπές

2012-01-28T20:17:00.000+02:00

Σιωπές που ξοδεύτηκαν στα βάθη μιας ζωής. Μια ζωή που δεν μίλησε ακόμα, Από τη μέρα που γεννήθηκε. Ξοδεύτηκε να κυνηγά ίσκιους δίχως φώς Μόνο ηλιοβασιλέματα σκοτεινά με αμυδρές ελπίδες για το αύριο. Οι μόνες λέξεις ήταν για όνειρα τελειωμένα. Και κάποιες άλλες, λίγο πιο τολμηρές, Ψέλλισαν κάτι για αγάπη κι ευτυχία. Άλλες πάλη, κατέληξαν να γίνουν πάλη σιωπές που στοιβάχτηκαν ξανά πάνω στις άλλες

Συγνώμη που δεν διάβασα το μνημόνιο

2012-01-26T19:18:00.000+02:00

Συγνώμη που δεν διάβασα το μνημόνιο …αλλά εκείνο τον καιρό ήμουν πολύ απασχολημένος. Βρήκε καιρό η ξαδέλφη από την Αμερική να επισκεφτεί την πατρίδα μετά από τριανταπέντε χρόνια απουσίας. Τι να κάνω. Ανέλαβα άμισθος ξεναγός της. Ποιος ξέρει, ίσως σαν ανταπόδοση της καλοσύνης μου, μπορέσω κι εγώ να γευτώ τώρα στα γεράματα, το δικό μου American dream. Πολύ θα ‘θελα να επισκεφτώ κάποτε τη χώρα που

Για τα δυο μου παιδιά

2012-01-11T14:34:00.001+02:00

Έγραψα πάλι σήμερα δυο στίχους Κι από χαρά, τους διάβασα σε δυο παιδιά – τα παιδιά μου Έγραψα πάλι σήμερα δυο στίχους Για δυο παιδιά – τα παιδιά μου Τους έκρυψα όμως μες το συρτάρι μου βαθειά να μη φανούν. Ίσως κάποτε, τα δυο παιδιά – τα παιδιά μου Μπορεί να ψάξουν να τους βρουν. Γενάρης 2011

Εγω θα σας μιλώ με τα τραγούδια μου

2012-01-11T12:03:00.003+02:00

Σε όσους αρέσει ακόμα να ταξιδεύουν με τα φτερά της μουσικής. Πληκτρολογίστε στο YOUTUBE τη φράση ΟΝΕ ΔΗΜΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ (Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων Δήμου Πατρέων)και απολαύστε μουσική Εγώ σας αφιερώνω ετούτο. Υποκλείνομαι στους δημιουργούς του.

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΑΝΤΙ ΕΥΧΩΝ ΓΙΑ ΤΟ 2012

2012-01-06T10:39:00.001+02:00

Ο Κύκλος των χαμένων μαθητών Ο μπαμπάς του μικρού Φίλιππα μια ζωή κουλτουριάρης και απαιτητικός στα περί μορφώσεως, μιας κι ο ίδιος μόνιμος σπασίκλας στο σχολείο, αφού τέλειωσε με δεκαεννιά και κάτι ψιλά το Λύκειο, σκέφτηκε πως τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές, καλό θα ήταν να προτείνει στο εντεκάχρονο αστέρι του να δει μια ταινία που και ο ίδιος είχε δει κι είχε ενθουσιαστεί παλαιότερα. Κοτζάμ

Το αγνάντεμα

2011-12-22T17:07:00.002+02:00

Θυμάμαι συχνά πυκνά, όταν θέλω να αντλήσω κάποιο παράδειγμα γα να υποστηρίξω το λόγο μου, αυθόρμητα, μου έρχονται στο νου περιστατικά από την όμορφη εποχή των παιδικών μου χρόνων. Πενήντα ακριβώς χρόνια από τότε και είναι χαραγμένο ακόμα στη μνήμη μου ένα μικρό διήγημα από τα Νεοελληνικά αναγνώσματα, που είχε τίτλο «Το αγνάντεμα» Μια χαροκαμένη μάνα μόνη κι έρημη στο φτωχικό της, ζούσε με την

Οι Δικτατορίσκοι Άρθρο

2011-09-11T13:07:00.000+03:00

Μέχρι χθες ήξερα τη δικτατορία του προλεταριάτου και τη στρατιωτική δικτατορία. Δεν περίμενα όμως κι έλαχε και σε μένα ο κλήρος, ν’ ανακαλύψω και να βιώσω, μια νέα, σύγχρονη μορφή δικτατορίας, τη δικτατορία της νέας γενιάς. Το ξέρω πως μόνο αντιπάλους θα κερδίσω με τα γραφόμενα μου. Δεν μπορώ όμως να σιωπήσω για κάτι που συμβαίνει γύρω μας όλο και πιο έντονα τα τελευταία χρόνια. Θυμήθηκα και σας

Οι επαρχιώτες (ευκαιρίας δοθείσης)

2011-09-09T20:07:00.002+03:00

Είχα καιρό να έρθω σε επαφή με ανθρώπους, αυτούς που τις περισσότερες φορές εμείς οι πρωτευουσιάνοι αποκαλούμε μάλλον περιφρονητικά ¨επαρχιώτες¨ Όχι ότι εμείς οι άλλοι έχουμε το φωτοστέφανο και είμαστε διαφορετικοί ή οι εκλεκτοί του θεού, αλλά να αν τους παρατηρήσεις καλύτερα, υπάρχουν τόσες τρανταχτές διαφορές στη συμπεριφορά και στον τρόπο ζωής, που οι διαχωριστικές γραμμές μπαίνουν σχεδόν

Η Ευγενία Μπόζου γράφει στο lifo.gr

2011-08-30T17:02:00.000+03:00

Το κείμενο που ακολουθεί είναι πιστή μεταφορά και να με συγχωρεί η συντάκτρια που δεν ζήτησα την άδεια της. αναφέρω όμως την πηγή μαζί με την σημείωση πως το βρήκα τόσο χαριτομένο που δεν θα είχε αντίριση να κοινοποιηθεί και λίγο παραπέρα. Φίλες και φίλοι, διαβάστε το. Είναι απολαυστικό. Μην ακολουθήσετε όμως το παράδειγμά της γιατί "οι καιροί ου μενετοί........" Η Ευγενία Μπόζου γράφει στο

Δια ασήμαντον αφορμή

2011-08-25T12:51:00.000+03:00

Προοίμιο Σήμερα θα σας καταθέσω την δεύτερη ιστορία από την ενότητα φωτογραφικά Χρονικά. Οφείλω όμως μια διευκρίνιση. Οι ιστορίες αυτές δεν είναι ο κανόνας, αλλά η εξαίρεση. Έχουν σασπένς, κρύβουν ίντριγκες και δολοπλοκίες συμβαίνουν όμως σπάνια και γι αυτό το λόγο γίνονται «είδηση» Γιατί όπως λένε στη γλώσσα της δημοσιογραφίας, είδηση δεν είναι αν ένας ελέφαντας φάει έναν κυνηγό, αλλά εάν ο

Ας Τελειώνουμε με το ψέμα

2011-08-06T21:35:00.003+03:00

Είμαστε ένας λαός που απέρχεται. Νάτο το ναδίρ, κάτω απ’ τα πόδια μας. Πριν η ουσία μας γίνει τέφρα Ας πάψουμε επιτέλους να αναμασάμε Εκείνα τα περί απογόνων του Περικλή και του Αριστοτέλη, κι ας βυθιστούμε αύτανδροι Απλά σαν απόγονοι της ατομικής μας θλίψης, Μιας και το DNA μας, ποτέ δεν έδειξε συγγένεια και δείκτη νοημοσύνης πάνω από τον μέσω όρο του μαλάκα. Αυγουστος 2011

Για τη Μαρίνα μας

2011-08-06T15:08:00.003+03:00

Ήρθες στο κόσμο μας μα είχε συννεφιά, γιατί ήταν δύσκολο η λογική να πρυτανεύσει. Σε περιμέναμε σαν όαση σαν μια παρηγοριά, την ώρα που κάθε μας ελπίδα έχει εκπνεύσει. Της Τροίας σαν άλλη Ελένη έγινες η αιτία, για να μπορούν οι αντρωμένοι να σύρουν τα σπαθιά. Σαν λάφυρο της δόξας σε καρτερούν στα πλοία. Να σε κουρσέψουνε ζητούν ο κάθε ένας χωριστά. Όταν θα φτάσει ο καιρός και η γνώση γυρέψει

Απιστία από την πρώτη βραδιά

2011-07-30T17:10:00.000+03:00

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ Προοίμιο Πάνε περίπου 25 χρόνια που παράλληλα με τη υπαλληλική μου σχέση με το Δημόσιο, για λόγους βιοποριστικούς, μετατρέποντας το χόμπι μου σε επάγγελμα, ασχολήθηκα με τη φωτογραφία σε επαγγελματικό επίπεδο καλύπτοντας βασικά Γάμους και Βαπτίσεις. Συμμετείχα σε εκατοντάδες μυστήρια, γνώρισα ανθρώπους κάθε επιπέδου και κοινωνικής τάξης και φυσικά σαν τρίτο μάτι, σαν

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί - Νίκος Ξυλούρης

2011-07-25T20:36:00.000+03:00

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί - Νίκος Ξυλούρης Καμία σχέση δεν έχει ούτε με την 'Πόλη', όπως μερικοί φαντασιώνονται, ούτε με τη ΄χούντα των κουκουλοφόρων', όπως ευφάνταστα άλλοι επινόησαν. Οι "οχτροί" είναι συγκεκριμένοι, είναι δίπλα μας κάθε μέρα.Είναι πράσινοι, είναι μπλέ, φορούν όμορφες γραβάτες και κόβουν βόλτες μέσα στα φτωχά μας τα μυαλά. Ισως τους κάναμε παρέα κι εμείς κάποτε, γιαυτό

Η κρίση και η κριτική (δοκίμιο)

2011-07-19T22:09:00.000+03:00

Η κρίση και η κριτική (δοκίμιο) Πώς να χωρέσεις μια ζωή σε λίγες γραμμές και να μην έχεις παραλείψει τίποτα απ’ αυτά που έχεις κατά νου να εξηγήσεις. Αν τελικά δεν τα καταφέρεις, θα σε ακολουθεί η μομφή ότι δεν τα έπραξες όλα καλά στη ζωή σου και γι’ αυτά τα λάθη σου είσαι υπόλογος, άσχετα αν εσύ μέσα σου διαρρηγνύεις τα ιμάτιά σου ότι δεν είναι δυνατόν να έχεις καταλήξει από θύμα σε θύτη. Είναι

ΣΑΣ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ

2011-07-04T22:30:00.001+03:00

ΤΡΟΜΕΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΙ ΕΙΛΗΚΡΙΝΑ ΛΥΠΑΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΑΛΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ (Πως να σωπάσει κανείς τέτοιους καιρούς όταν η ιστορία γυρεύει τους συνεχιστές της.)

Διαζύγιο. "Το διαβατήριο για την ευτυχία"

2011-06-29T13:00:00.000+03:00

Με το που πέρασε το Πάσχα όλη η οικογένεια Παπαμιχάλη ήταν επί ποδός πολέμου. Είχε προγραμματιστεί για τον Αύγουστο ο γάμος της μεγάλης κόρης κι οι δουλειές που έπρεπε να γίνουν δεν ήταν και λίγες. Την πιο μεγάλη χαρά όμως την είχε η Έλενα. Επιτέλους μετά από την αρνητική στάση των γονιών της για τον υποψήφιο γαμπρό, επιτέλους όλα πάνε κατ’ ευχή και στις 7 Αυγούστου ντυμένη νυφούλα θα ανεβεί τα

2011-06-20T23:17:00.002+03:00

2011-06-20T15:24:00.001+03:00

Πλατεία Συντάγματ Ιουνίου 12 Ιουνίου 2011Κάπως έτσι αρχίζουν όλαΜου θυμίζει το Πολυτεχνείο όπου ένα άλλο παλληκάρι κρατούσε την Ελληνική Σημαία στην αριστερα κολώνα της εισόδου στο κτίριο ακόμα και την ώρα που μπήκανε τα τάνκς

ΣΚΕΨΕΙΣ

2011-06-18T22:55:00.000+03:00

Σκέψεις Θα φύγω κάποια μέρα σαν βαρκούλα που ξέχασε να βρει το γυρισμό. Όταν ο χρόνος σταματήσει στη στιγμούλα Κι ύστερα πάχνη σου σκιάζει το μυαλό. Ώσπου να ‘ρθεις εσύ και η καρδιά μου σε γνωρίσει, γλυκέ του έρωτα καρπέ. Η ζήση μου θα έχει πια φυλλορροήσει Σαν γιασεμιού το μίσχο, όπου δεν άνθισε ποτέ. Κρυφά ο ήλιος στο δωμάτιο μου μπαίνει, Κλέφτης και ψεύτης, μια ζωή απατηλός. Μου ‘ταξε, μου

Το δικό μας μυστικό (Νουβέλα)

2011-05-29T21:36:00.000+03:00

Δεν πέρασε ούτε μήνας που με το χαμόγελο ως τα’ αυτιά που λένε, σταθήκαμε καμαρώνοντας δίπλα από τον δεύτερο γιό μας στα σκαλιά της εκκλησίας. Μετράγαμε τις μέρες με τη σύζυγό μου για το πότε θα έρθει επιτέλους η μέρα αυτή. Η ημερομηνία του γάμου άρχισε από καιρό πριν να ωριμάζει μέσα μας σαν σημείο αναφοράς. Κάτι σαν ορόσημο δηλαδή. Εδώ κι ένα χρόνο όλες μας οι συζητήσεις στόχευαν πια στις επτά

«Αγρόν ηγόρασα και ου δύναμαι ελθείν»

2011-05-25T15:24:00.002+03:00

«Αγρόν ηγόρασα και ου δύναμαι ελθείν» Πασίγνωστη η παραβολή αυτή αλλά και γνωστή της πάση η ερμηνεία της. Ας αποφύγουμε όμως τους θρησκευτικούς συνειρμούς του τύπου, ο λόγος του Κυρίου πάντα επίκαιρος κι αληθινός κι ας μείνουμε στη φιλολογική ανάλυση του νοήματος που απορρέει από τη φράση αυτή. Τα κακά μαντάτα έφτασαν στη χώρα μας εδώ και δυο χρόνια. Στην αρχή είπανε πως μπόρα είναι θα περάσει.

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ

2011-05-24T14:11:00.003+03:00

Σας το 'χω ξαναπεί. Οταν τα λόγια ΤΑ ΔΙΚΆ ΜΟΥ δεν βρίσκουν διέξοδο εγώ...............................θα σας μιλώ με τα τραγούδια μου.

ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΕ

2011-05-04T21:59:00.000+03:00

Να που ήρθε η στιγμή να μας προσφέρεις για μια και μοναδική φορά την απέραντη θλίψη. Εσύ που μια ζωή μας χάριζες ζωή με το χαμόγελο σου. Σ’ ευχαριστώ που μου δίδαξες χωρίς να το ξέρεις το τι θα πει ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ξέρεις πρέπει να ομολογήσω ότι σε ζήλευα. Και πάντα ίσως θα σε ζηλεύω, κι ας είναι τούτο άτοπο και αμαρτία. Εσύ Θανάση, θυμάμαι σε μια από τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις σου, στο Δημοτικό

IMAGINE

2011-05-04T21:33:00.000+03:00

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΝ ΕΓΡΑΦΑΝ ΤΕΤΟΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Περί σεβασμού ο λόγος

2011-04-18T17:24:00.003+03:00

Χιλιοειπωμένο ίσως αλλά ισχύει. Ο λόγος για την κλασική αντιπαλότητα της μιας γενιάς με την άλλη. Το παλιό με το καινούργιο. Εμένα πάντα με φόβιζε αυτή η αποστασιοποίηση. Έλεγα μέσα μου σαν μοντέρνος και πρωτοποριακός άνθρωπος με κουλτούρα και γνώση, πώς δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να συρθεί, πίσω από παλαιομοδίτικες αντιλήψεις. Η εμμονή των παππούδων μου στη φράση « Στον δικό μας τον καιρό δεν

Ποιητής Ονείρων (Νουβέλα)

2011-04-16T18:24:00.000+03:00

Στην παρέα ήταν αναμφισβήτητα ο κορυφαίος, όπως στο αρχαίο θέατρο. Μου είχαν μιλήσει παλαιότερα γιαυτόν αλλά δεν έδωσα σημασία. Σήμερα όμως ξανάλθε η υπενθύμιση μετά την πρόταση για βολτούλα στα Εξάρχεια. Έλα μου είπαν θα περάσουμε καλά, θα είναι εκεί και ο Φάνης. Τον θυμήθηκα. Για να δούμε τι σόι πράμα είναι κι ετούτος. - Θα έρθω, τους απάντησα. Στις 7 ελάτε να με πάρετε από τη σχολή, εντάξει;

Πάρτο αλλιώς για θα βρεις

2011-04-05T14:55:00.000+03:00

Άρθρο Υπάρχει μια παροιμία που λέει «εκεί που είσαι ήμουνα, κι εδώ που είμαι θα ‘ρθεις». Αυτή νομίζω πως αποδίδει πιο σωστά την έννοια των όσων θέλω να σας πω. Αισθάνομαι τον τελευταίο καιρό μια έντονη διάθεση να εναντιώνομαι όταν «ακούω» τη συνήθη και προσφιλή άποψη των νεοελλήνων, οπαδοί του δόγματος που προτρέπει στο να είσαι γενικά αισιόδοξος. Να βλέπεις λένε τη ζωή από τη χαρούμενη

ΑΝΤΙΟ

2011-03-26T18:35:00.002+02:00

Μήτε που ακούστηκε το τέλος της ζωής τηςΑυτός ο βρόγχος του θανάτου ο γνωστόςΠέθανε ήσυχη απλά και μοναχή τηςΑπάνω στο ξεκίνημα της μέρας δυστυχώς. Είχε κι εκείνη όνειρα ληγμέναΜα τα εξαργύρωσε με νέα πιο λιτάΕχτισε νέα προβλήτα στο λιμέναΑπάγκιο να ‘βρει η βαρκούλα της ξανά. Οι φίλοι δεν πιστέψαν το μαντάτοΕίναι σκληρό για νάναι αληθινόΚι όμως η μοίρα αδυσώπητη ως τον πάτοΉπιε απ την κούπα

Για τη Maggie

2011-03-24T10:31:00.000+02:00

Πως διαφεντεύεις έτσι τις σκέψεις σου κι ανάλαφρα τις σκορπάς στο άδειο χαρτί; Γάργαρο νεράκι ο λόγος σου που κυλάει-κυλάει και φτάνει με την πρώτη ρουφηξιά κατ’ ευθεία στην ψυχή. Άλλωστε αυτή είναι η δουλειά του λογοτέχνη. Να δροσίζει ψυχές. Να δίνει λόγο ύπαρξης στην καθημερινότητα, σαν το ποίημα του Γ Ρίτσου που μας μιλά για μια γιαγιά που σταυροπόδι στην αυλή της, καθαρίζει φρέσκα

Εν αρχή ήν ο λόγος

2011-03-23T12:24:00.000+02:00

Εν αρχή ήν ο λόγος, μας είπεΜίλα λοιπόν.Πες σ’ αγαπώ, σε μισώ, σε θέλω, φεύγωΜίλαΞαναγεννήσου, κλάψε αν θεςΚαι το κλάμα λόγια είναι.Μίλα μ’ ακούς.Ποτέ η σιωπή δεν γεφύρωσε καταστάσειςΓιατί εσύ σωπαίνεις;Η σιωπή γεννά συνειρμούςΚι οι συνειρμοί αμφιβολίες.Πες κάτιΠες, κι αύριο θα είμαστε μαζί,Θα μείνω για πάντα κοντά σου.Πες, φεύγω με το πρώτο λεωφορείο.Θεέ μου είναι αλήθεια,Μα θέλω να το

Το μυστικό της ρεματιάς.

2011-03-10T11:52:00.001+02:00

Το μυστικό της ρεματιάς. (Παιδική Λογοτεχνία) - Τόκα το λοιπόν Δημητράκη; *** - Τόκα Κωνσταντή, έγινε. Και η συμφωνία έκλεισε με μιας. Με τον Δημητράκη ταιριάζανε σε πολλά. Χωριατόπαιδα και τα δύο, ακόμα με κοντά παντελονάκια. Πρώτη φορά στην Αθήνα από το καλοκαίρι του εξήντα τέσσερα, όταν οι γονείς τους φόρτωσαν στο λεωφορείο από έναν μπόγο παλιόρουχα κι από μια κασέλα με κουζινικά και

ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΛΗΤΕΙΑ

2011-02-19T21:07:00.000+02:00

Ε, αυτό δεν το περίμενα. Όλοι λένε τώρα τελευταία κρυφά ή φανερά πως θα ‘ρθει η ώρα που ο λαός θα ξεσηκωθεί και θα τα κάνει γυαλιά καρφιά. Μέχρι στιγμής φαίνεται πως δεν ήρθε η κατάλληλη στιγμή. Το πράγμα θέλει περίσκεψη. Δεν γίνονται έτσι οι εξεγέρσεις. Ακόμα ίσως, το μαχαίρι δεν έφτασε ως το κόκαλο, Το μόνο βέβαιο είναι πως το δάκτυλο έφτασε ως τις αμυγδαλές. Σε όλες τις εξεγέρσεις και πριν

Κύριε Παπαχρήστου.

2011-02-19T20:57:00.000+02:00

Ο κύριος Παπαχρήστου είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα τα Νέα. Προ ημερών διάβασα ένα άρθρο από τη στήλη του που είχε σαν θέμα την κίνηση των πολιτών στο να μην πληρώνουν διόδια και εισιτήρια στα αστικά λεωφορεία.Η ας την πούμε απάντηση δεν έχει σκοπό να εναντιωθεί στον συντάκτη του της εφημερίδας, αλλά να καταδειχθεί πως οι διάφοροι καλαμαράδες με όπλο την πένα τους εξακολουθούν να παρέχουν

Ελεύθερος

2011-02-13T21:29:00.001+02:00

Δεν είμαι της ΣούλαςΟύτε καν της ΑνθούλαςΊσως όμως να είμαιΟ καϋμός μιας μανούλας. Δεν ανήκω σε σένα,Πιθανός σε κανένα.Ζω μονάχα κι υπάρχωΠροφανός για εμένα Ότι μου έδωσες, το χρωστούσεςΚι ότι σου έδωσα το ποθούσεςΗ πανσέληνος έπαψε να φωτίζει φιλιάΤα φιλιά μας που τόσο πολύ λαχταρούσες. Όλα μια ουτοπίαΌλα για μια συνουσίαΘα γυρίσω σελίδα και θα πω εν είδαΌτι προτιμώ στην ουσία Να είμαι ένα

Νροπή μου ή Νροπή τους;!!!!

2011-02-13T19:39:00.000+02:00

Μάλλον ετούτο το κείμενο δεν πρέπει να αφορά κανέναν από τους φίλους μου. Ο παραλήπτης θα πρέπει μόνος του να υποπτευθεί ποιος είναι.Ειλικρινά δεν το περίμενα να ακούσω πως κάποιος από την ομήγυρή μου έχει την άποψη πως δεν είναι σωστό να γίνει γνωστή η ύπαρξη αυτού του blog. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι αυτό που δεν πρέπει να μαθευτεί (από το σύνολο των αναρτημένων κειμένων ) και

Σαθρές Υποσχέσεις

2011-02-04T08:47:00.000+02:00

Ποιοι σου τάξανε φεγγάριαΚι αγκαλιές ονειρεμένες,κι είσαι μόνη σου τα βράδιαΚι οι ελπίδες σου χαμένες. Ποιοι σε κάλεσαν ν’ ανέβεις,Τ’ άστρα να σου δείξουν τάχαΚαι να μην καταλαβαίνειςΈνα πιόνι ήσουν μονάχα Ποιοι σου πήραν τα όνειρά σουΚαι τα κάνανε κομμάτιαΚι εσύ ακόμα, για φαντάσου,Τους κοιτάς μέσα στα μάτια. Τι να πω, ο χρόνος φεύγει Ένα σκοτεινό ποτάμιΚι η ελπίδα αλαργεύειΜέσ’ απ’ το θολό

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ

2011-02-03T11:19:00.002+02:00

Η καρέκλα μου στημένη στη θέση της. Ακόμα οι δυο τρύπες στο υφασμάτινο κάθισμα χάσκουν εκεί προσμένοντας τη μοίρα τους. Άλλωστε ποιος ν’ ασχοληθεί μαζί τους. Πάει καιρός που η μοναξιά συντροφεύει καθημερινά ακόμα και τα έπιπλα του σπιτιού. Όλα πήγαν κατ’ ευχή. Ο κύκλος έκλεισε μετά από την τελευταία αποχώρηση από το σπίτι λόγω γάμου, του δευτερότοκου γιου μας. Αυθόρμητα θυμήθηκα ένα παλιό

2010-12-24T08:51:00.003+02:00

Αφιερωμένο στη φίλη μου τη Maggie (ότι καλύτερο συνάντησα στον κυβερνοχώρο) Την ευχαριστώ για τις σταγόνες αισιοδοξίας που μου πρόσφερε. Χαμόγελα, πολλά χαμόγελα να σε συντροφεύουν καλή μου όλη τη χρονιά. Καλή χρονιά σε όλους σας (special για την Sweet truth!) Νέα με άποψη. Τις ευχές μου για τους άγνωστους φίλους έξω από τα σύνορα της Ελλάδας. Ο θεός να φυλά την πατρίδα μου που ασθενεί

Για τους επισκέπτες της σελίδας μου.

2010-12-08T10:34:00.002+02:00

Εδώ είμαι υπάρχω, έστω και χωρίς νέες εμπνεύσεις. Ο θυμός σκέπασε τα πάντα. Θυμός για την υγεία μου που καθηλώνει τη διάθεση για συμμετοχή σε σημείο που αρκετές φορές μοιάζω «ωσεί παρών» Θυμός για τον μοναχικό βίο που είναι η μόνη μου συντροφιά τους τελευταίους μήνες. Θυμός για την μεγάλη ανατροπή στη ζωή και τα οικονομικά μας. Θυμός για τις αναρτήσεις μου που δεν διαβάζει κανείς Θυμός για τον

ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ

2010-11-22T21:35:00.004+02:00

Ακούστε αυτούς τους στοίχους. Είναι Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο Ι μουσική: Θάνος Μικρούτσικος Στοίχοι: Κώστας Τριπολίτης Το αφιερώνω στη φίλη μου Σοφία Παπ..

2010-11-22T19:15:00.002+02:00

Δε μου χρωστάς τίποτα.Δεν σου οφείλω το παραμικρό.Βαδίσαμε και οι δυο τον ίδιο δρόμο,Συμπορευτές και συζητητές στο χρόνο.Κάπου σε σταυροδρόμι, έπρεπε να χωριστούμε.Ατέλειωτο έμεινε εκείνο το σχέδιο,με τα φωτάκια στο νυφικό, θυμάσαι;Ένα αστέρι ανέτειλε από το βορά.Το φως του,Έφερε την αναπόληση της μορφής σου.Δάκρυσα,μα συνέχισα να βαδίζω. Βαγγελίτσα, για σένα

Ο τέλειος άντρας

2010-11-21T09:19:00.000+02:00

Ντύσιμο προσεγμένο, σικάτο Ύφος αγέρωχο, στιλάτο. Πουκάμισο σένιο, μοδάτο. Παπούτσι σκαρπίνι, Migato Κορμί απ’ τα λίγα, σπαθάτο. Βάδισμα ντούρο, τριζάτο. Βλέμμα αγέρωχο, γατήσιο. Μαλλάκι μακρύ μα και ίσιο. Γέλιο πλατύ χαρωπό, Κουβέντα στρωτή με φειδώ. Κοιλιακοί εμφανείς, γυμνασμένοι. Μπράτσα τρικέφαλοι, προσεγμένοι. Αυτός είναι Κύριοι, ο τέλειος άντρας, Γιατί εμείς καταντήσαμε,

Εδώ Πολυτεχνείο, εκεί Πολυτεχνείο, που είναι το Πολυτεχνείο;

2010-11-18T19:57:00.001+02:00

Εδώ Πολυτεχνείο, εκεί Πολυτεχνείο, που είναι το Πολυτεχνείο; Είπα πως δεν θα έγραφα εφέτος τίποτα για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Όχι πως θεωρώ την ιστορία αυτή ξεπερασμένη αλλά τι ωφελεί; Έχουν ακουστεί τόσες αντιφατικές απόψεις, νισάφι πια. Πολύ το παιδέψαμε. Η υπόθεση μου θυμίζει το νόθο παιδί που μάταια αγωνιζόμαστε να πείσουμε τον πατέρα του να το αναγνωρίσει. Τόσα χρόνια αυτή την αίσθηση

Χωρίς τίτλο

2010-11-09T20:40:00.005+02:00

Μέχρι να βγάλεις τα γυαλιά από τη θήκη, να βρεις μια θέση για το κινητό σου Και να διπλώσεις απ’ το μπουφάν σου το μανίκι. Ώσπου ν’ αφήσεις το παρφέ το παγωτό σου Και πιείς μια τζούρα του καφέ απ’ τον κολλητό σου Και να προσέχεις μη σου σπάσει κάνα νύχι Να φτιάξεις τα μαλλιά απ’ το με το μέτωπο σου Και δυο λεπτά να στρώσει η φούστα σου η μίνι Να βρεις ψιλά για το λογαριασμό σου Ώσπου να πάρεις

Αντίφαση

2010-11-08T15:00:00.000+02:00

Είπαν δειλούς, αυτούς που δεν θέλησαν τον πόλεμοΚαι φίλους εκείνους που τους πούλησαν τα όπλα.Συμπολεμιστές όσους βοήθησαν στην επιβολή της ανομίαςΚι αναρχικούς, τους συνδετιμόνες της ειρήνης.Συντρόφους ονομάτησαν όσους συστρατευτηκαν με το ψέμαΚαι πατριώτες αυτούς που προδίδοντας τα ιδανικά τους,Κατέδωσαν το λαό μας. Ποιοι είναι αυτοί; Μα οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας.Θα τους δεις στον τοίχο

ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!

2010-11-03T22:47:00.004+02:00

Χρονογράφημα Γιορτάσαμε χθες την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, αλλά πρώτη φορά στη ζωή μου αισθάνθηκα τόσο περίεργα. Ένας κόμπος η καρδιά μου που λέει και το τραγούδι κι αμέτρητες απορίες που γύρευαν άμεσες απαντήσεις. Ναι ήταν πρώτη φορά. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, τίποτα δεν σκίαζε τα συναισθήματα μου τη μέρα αυτή. Ήμουν υπερήφανος για την πατρίδα μου κι ένοιωθα από βάθους ψυχής την υποχρέωση να

Δυο λόγια για τους φίλους μου

2010-10-26T17:07:00.000+03:00

Καλοί μου φίλοι. Τα πράγματα έγιναν δύσκολα πια. Επάνω που έλεγα, νυσάφη πια σταμάτάω τη δεύτερη δουλειά, είμαι υποχρεωμένος να συνεχίσω. Αυτή η απασχόλιση είναι μόνο τα Σαββατοκύριακα, που σημένει εργασία επτά ημέρες στις επτά, όπως δηλαδή πορεύτικα τα 25 περίπου χρόνια που πέρασαν. Τρέμει λίγο το χέρι μου αλλα πρέπει να τα καταφέρω. Ας όψωνται. Η έλειψη όμως ελεύθερου χρόνου σαφώς επιρεάζει

Τον καιρό που ήμουνα στρατιώτης

2010-10-26T16:59:00.002+03:00

Τον καιρό που ήμουν στρατιώτηςΝουβέλα Ήταν αρκετά ήσυχα σε κείνο το μικρό καφέ μπαρ. Πάνω στο μικρό πατάρι μόλις και μετά βίας έπαιρνε έξη μικρά τραπεζάκια. Είκοσι περίπου άτομα μπορούσαν κάλλιστα να ρεμβάσουν πίνοντας τον καφέ τους έχοντας για θέα τη λίμνη της πόλης που την περίμετρο της έζωνε ο παράλιος δρόμος. Έξω από τη βιτρίνα περνούσε όλος ο κόσμος που έκανε τη βόλτα του προς την

Αρχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα

2010-10-08T11:18:00.002+03:00

Αρθογραφία-επικαιρότητα Αν ο μόνος σκοπός που αξίζει τον κόπο κανείς να γεννηθεί, είναι η λ ε υ τ ε ρ ι ά, και μόλις γεννηθεί του την υποθηκεύσουν τα σ υ μ φ έ ρ ο ν τα α, τι άλλο του απομένει αν όχι η επανάσταση.

Απέλειπεν θεός Ελλάδαν

2010-10-08T08:58:00.000+03:00

Απέλειπεν θεός Καβάφη.Το άξιον Εστί μετά του ποιητή του ετάφη.Γεια σου βρε ΠαπαδιαμάντηΠού να βρω από σε άλλο διαμάντι; Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχηαπομείναν οι βράχοι μονάχοι.Στα Ίμια υπεστάλη η σημαία.Ίσως αύριο να συμβεί και στην Κέα. Στους νοήμονες ο νους ακυρώθηκαι βορά στους ανέμους εδόθη.Το πηδάλιο κρατούν πειρατές,που τη χώρα δεν θα σώσουν ποτές. Γεια σας της Ελλάδος ποιητέςΓιατί όμως

Σεπτέμβρης

2010-10-06T11:12:00.000+03:00

Χρονογράφημα Σεπτέμβρης. Ο πιο πλούσιος μήνας. Χαρισματικός, αισιόδοξος, χουβαρντά τον έλεγε η γιαγιά μου η Ελένη. Απ’ εδώ αρχίζει κανονικά ο χρόνος κι όχι το Γενάρη. Την πρωτοχρονιά ελπίζεις, τον Σεπτέμβρη όμως θερίζεις. Τα σπαρτά τα σταφύλια, τα γεννήματα της γης. Χειροπιαστά πράγματα. Οι άλλοι μήνες είναι της προσμονής. Το χειμώνα περιμένεις την άνοιξη. Την Άνοιξη σου μυρίζει καλοκαίρι κι

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΛΕΝΗ

2010-09-24T19:12:00.000+03:00

Τίποτα δεν θα μας σταματήσει ξανά.Τα ρούχα αφημένα στην πολυθρόνα,λάφυρα πολέμου στα χέρια του νικητή,σημάδι πως η πόλη πάρθηκε.Και λοιπόν;Τούτο το σκηνικό το έχω ξαναδεί,με άλλους όμως κατακτητέςκαι με άλλους νικημένους.Θίασο θυμίζει που καταμεσής του δρόμου,φτιάχνει σκηνές για μεθυσμένους. Τίποτα σε λίγο δεν θα θυμίζει το γιατίπέσαν τόσες ψυχές για αγώνεςπου μάλλον ήτανε στημένοι.Για τη δόξα

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ

2010-09-23T10:28:00.000+03:00

Eπειδή ότι κι αν κάνω, πάντα θα με ακολουθεί το σαράκι του φωτογράφου, (25 χρόνια βλέπετε σαν επαγγελματίας στο κουρμπέτι) θεώρησα πως δεν θα ήταν άνευφ ουσίας, μια ενημέρωση στους φίλους που επισκέπτονται το blog μου, σχετικά με το μυστήριο του γάμου. Δεν αρνούμαι πως η κίνηση μου, κρύβει και ιδιοτελείς σκοπούς για αυτοδιαφήμιση. (Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε) Χρήσιμες πιστεύω συμβουλές για

Σας ευχαριστώ όλους.

2010-09-21T16:55:00.000+03:00